🌸 CHAPTER 2🌸
One year later
“OPEN the door, Lexie!” Napamulat ng mata si Lexie. Bumangon siya sa sofa nang marinig ulit ang malakas na sigaw ni Razel. Tiningnan niya ang relo sa kamay. Napabuntong-hininga siya at napailing-iling. Alas-otso na naman ng gabi umuwi ang asawa. ‘Di niya alam kung matatawag niya nga ba na asawa ito.
Tumayo siya at tinungo ang pinto. Inihanda niya na ang sarili. Alam niyang pagbubuhatan na naman siya ni Razel ng kamay kahit na wala siyang ginagawang masama.
Pagbukas niya ng pintuan matalim siya nitong tiningnan.
“Bakit ang tagal mong buksan ang pinto?” singhal nito. Napalunok siya ng laway. Humigpit din ang kapit niya sa laylayan ng kanyang damit.
Napatingin siya sa kasama nito. Parang sinaksak ng libo-libong karayom ang puso niya sa nakita. Nakahawak ang kamay ng asawa sa bewang ng pinsan niyang si Sherra.
Muling ibinaling niya ang tingin sa mukha ng pinsan. Nakataas ang kilay nito sa kanya. Gusto niya sana itong irapan kung wala ang asawa sa harapan nila.
“Honey, mauna ka nang umakyat sa kwarto . . . mauna ka na rin mag-shower,” utos ni Razel rito. Tiningnan niya nang masama ang pinsan.
“Okay, Hon,” malanding sagot nito. Hinimas pa nito ang dibdib ni Razel. Kung hindi lang magagalit sa kanya ang asawa baka kanina niya pa sinabunutan ang pinsan.
Bago ito tuluyang tumalikod nginisian pa siya nito. Naikuyom niya na lang ang dalawang palad.
Isang taon na silang kasal ni Razel. Wala siyang nagawa nang ipakasal siya ng ama rito dahil ikinulong siya nang tatlong araw sa loob ng kwarto niya. Lalo siyang napilitang magpakasal nang bugbugin ng ama ang dalawa niyang kapatid na lalaki.
Sa isang taon na lumipas palagi siya nitong sinasaktan. Palagi rin nitong dinadala sa bahay nila ang nobya nitong si Sherra.
Kahit kasal na sila ni Razel hindi pa rin hinihiwalayan ng pinsan niya ang kanyang asawa.
“I’m talking to you, Lexie!” Napapitlag siya sa sigaw nito. Napayuko siya ayaw niya makita ang galit na mukha nito. “Bakit ang tagal mong buksan ang pinto ha?”
“Sorry, nakatulog kasi ako sa sofa,” sagot niya rito habang nanatiling nakayuko.
“Bullsh*t! Alam mo ba na kalahating oras kaming naghintay! Sa susunod huwag ka muna matulog hintayin mo ang pagdating ko!” nanggigigil na sigaw nito sa mukha niya. Sa halip na mainis siya sigaw nito, natuwa pa siya nang maamoy niya ang hininga nito.
One year later
“OPEN the door, Lexie!” Napamulat ng mata si Lexie. Bumangon siya sa sofa nang marinig ulit ang malakas na sigaw ni Razel. Tiningnan niya ang relo sa kamay. Napabuntong-hininga siya at napailing-iling. Alas-otso na naman ng gabi umuwi ang asawa. ‘Di niya alam kung matatawag niya nga ba na asawa ito.
Tumayo siya at tinungo ang pinto. Inihanda niya na ang sarili. Alam niyang pagbubuhatan na naman siya ni Razel ng kamay kahit na wala siyang ginagawang masama.
Pagbukas niya ng pintuan matalim siya nitong tiningnan.
“Bakit ang tagal mong buksan ang pinto?” singhal nito. Napalunok siya ng laway. Humigpit din ang kapit niya sa laylayan ng kanyang damit.
Napatingin siya sa kasama nito. Parang sinaksak ng libo-libong karayom ang puso niya sa nakita. Nakahawak ang kamay ng asawa sa bewang ng pinsan niyang si Sherra.
Muling ibinaling niya ang tingin sa mukha ng pinsan. Nakataas ang kilay nito sa kanya. Gusto niya sana itong irapan kung wala ang asawa sa harapan nila.
“Honey, mauna ka nang umakyat sa kwarto . . . mauna ka na rin mag-shower,” utos ni Razel rito. Tiningnan niya nang masama ang pinsan.
“Okay, Hon,” malanding sagot nito. Hinimas pa nito ang dibdib ni Razel. Kung hindi lang magagalit sa kanya ang asawa baka kanina niya pa sinabunutan ang pinsan.
Bago ito tuluyang tumalikod nginisian pa siya nito. Naikuyom niya na lang ang dalawang palad.
Isang taon na silang kasal ni Razel. Wala siyang nagawa nang ipakasal siya ng ama rito dahil ikinulong siya nang tatlong araw sa loob ng kwarto niya. Lalo siyang napilitang magpakasal nang bugbugin ng ama ang dalawa niyang kapatid na lalaki.
Sa isang taon na lumipas palagi siya nitong sinasaktan. Palagi rin nitong dinadala sa bahay nila ang nobya nitong si Sherra.
Kahit kasal na sila ni Razel hindi pa rin hinihiwalayan ng pinsan niya ang kanyang asawa.
“I’m talking to you, Lexie!” Napapitlag siya sa sigaw nito. Napayuko siya ayaw niya makita ang galit na mukha nito. “Bakit ang tagal mong buksan ang pinto ha?”
“Sorry, nakatulog kasi ako sa sofa,” sagot niya rito habang nanatiling nakayuko.
“Bullsh*t! Alam mo ba na kalahating oras kaming naghintay! Sa susunod huwag ka muna matulog hintayin mo ang pagdating ko!” nanggigigil na sigaw nito sa mukha niya. Sa halip na mainis siya sigaw nito, natuwa pa siya nang maamoy niya ang hininga nito.
🌸 CHAPTER 2🌸
One year later
“OPEN the door, Lexie!” Napamulat ng mata si Lexie. Bumangon siya sa sofa nang marinig ulit ang malakas na sigaw ni Razel. Tiningnan niya ang relo sa kamay. Napabuntong-hininga siya at napailing-iling. Alas-otso na naman ng gabi umuwi ang asawa. ‘Di niya alam kung matatawag niya nga ba na asawa ito.
Tumayo siya at tinungo ang pinto. Inihanda niya na ang sarili. Alam niyang pagbubuhatan na naman siya ni Razel ng kamay kahit na wala siyang ginagawang masama.
Pagbukas niya ng pintuan matalim siya nitong tiningnan.
“Bakit ang tagal mong buksan ang pinto?” singhal nito. Napalunok siya ng laway. Humigpit din ang kapit niya sa laylayan ng kanyang damit.
Napatingin siya sa kasama nito. Parang sinaksak ng libo-libong karayom ang puso niya sa nakita. Nakahawak ang kamay ng asawa sa bewang ng pinsan niyang si Sherra.
Muling ibinaling niya ang tingin sa mukha ng pinsan. Nakataas ang kilay nito sa kanya. Gusto niya sana itong irapan kung wala ang asawa sa harapan nila.
“Honey, mauna ka nang umakyat sa kwarto . . . mauna ka na rin mag-shower,” utos ni Razel rito. Tiningnan niya nang masama ang pinsan.
“Okay, Hon,” malanding sagot nito. Hinimas pa nito ang dibdib ni Razel. Kung hindi lang magagalit sa kanya ang asawa baka kanina niya pa sinabunutan ang pinsan.
Bago ito tuluyang tumalikod nginisian pa siya nito. Naikuyom niya na lang ang dalawang palad.
Isang taon na silang kasal ni Razel. Wala siyang nagawa nang ipakasal siya ng ama rito dahil ikinulong siya nang tatlong araw sa loob ng kwarto niya. Lalo siyang napilitang magpakasal nang bugbugin ng ama ang dalawa niyang kapatid na lalaki.
Sa isang taon na lumipas palagi siya nitong sinasaktan. Palagi rin nitong dinadala sa bahay nila ang nobya nitong si Sherra.
Kahit kasal na sila ni Razel hindi pa rin hinihiwalayan ng pinsan niya ang kanyang asawa.
“I’m talking to you, Lexie!” Napapitlag siya sa sigaw nito. Napayuko siya ayaw niya makita ang galit na mukha nito. “Bakit ang tagal mong buksan ang pinto ha?”
“Sorry, nakatulog kasi ako sa sofa,” sagot niya rito habang nanatiling nakayuko.
“Bullsh*t! Alam mo ba na kalahating oras kaming naghintay! Sa susunod huwag ka muna matulog hintayin mo ang pagdating ko!” nanggigigil na sigaw nito sa mukha niya. Sa halip na mainis siya sigaw nito, natuwa pa siya nang maamoy niya ang hininga nito.
English
French
Spanish
Portuguese
Deutsch
Turkish
Dutch
Italiano
Russian
Romaian
Portuguese (Brazil)
Greek